IN PROGRESS!
Eindelijk vakantie! Een hectisch jaar: Gedoe met S.. El Centro, overlijden van Hans, opknappen van Andrea's huis, de schuur, pardon, atelier van Joyce, ons dreigend ontslag, kortom niet echt de optimale voorbereiding voor 6 weken USA.
Gaan gewoon op 'ervaring' en zien wel.
25 augustus 2003
Het begin. Vroeg weg om 02:45 en de straten zijn verlaten en het is rustig naar Schiphol. De carry-on bagage blijkt te groot en gaat dan maar mee als bagage. Binnen 3 kwartier zijn we in Frankfurt per 727, een groot maar goed georganiseerd vliegveld; 'Gründlichkeit muss sein!' Om het gewicht van de bagage te drukken hebben we onze wandellaarzen niet ingepakt maar aangedaan en we komen in aanraking met de eerste veiligheidsparanoia na 9/11 en we moeten onze laarzen uittrekken die grondig onderzocht worden. De reis gaat verder per Airbus, waarbij het Lufthansa het gelukt was om de oudste en meest lelijke vrouwen als cabin crew bij elkaar te verzamelen. Dat het vliegtuig maar voor 2/3 gevuld zal wel toeval geweest zijn. De reis verloopt zoals gewoonlijk, turen naar de display waar het symbooltje van het vliegtuig tergend langzaam beweegt, eten dat voor de afwisseling ergens naar smaakt. De verzorging is verder redelijk maar de vlucht wordt er niet korter door.
Atlanta 13:30 local. De warmte en vochtigheid vallen als een natte deken over
ons heen en omarmt ons met een soort van vertrouwelijkheid en we voelen ons
meteen weer thuis. De 'courtesy van' van Hertz is vanzelfsprekend van airconditioning
voorzien en maakt de rit naar de autoverhuurafdeling dragelijk. Daar gaat het
iets minder snel: de 1e auto is behoorlijk beschadigd door een kras over de
linker voor- en achterdeur, van de 2e auto is de bagageruimte veel te
klein en de derde auto ziet er uit als een gigantische pooierbak zodat ik dadelijk gouden kettingen
en ringen moet kopen om op niveau te blijven
. Het rijden
in dit slagschip vergt enige oefening; constant heb ik het gevoel dat de rijbaan
die ik gekozen heb niet breed genoeg is.
Dobbins: Ook hier verscherpte bewaking door 9/11 maar mijn tag geeft zonder problemen toegang. 2 nachten $46, niet slecht. Bij de PX deden ze een beetje moeilijk omdat ik geen resident was, maar kreeg (gelukkig) wel mijn bier. 's Avonds wat boodschappen gedaan: coolbox,stoeltjes, pockets en natuurlijk quilt stof.
Hoop dat de wagen niet teveel verbruikt anders moeten we weer ruilen.
26 augustus 2003
Een van de eerste doelen is naar Bass Pro, een erg grote outdoorwinkel die zijn gelijke niet kent in Europa. Gortex waders en Walkie Talkies gekocht en 3 uur rondgebanjerd in een overvloed van outdoor, jacht- en visspullen. Een verkoper bij een stand voor creditcards doet pogingen om mij een creditcard te verkopen en geeft voor een ingevuld formlier een T-shirt van BassPro.
'I don't live here, so I wont get a creditcard'
'No problem sir, just fill out the form and we'll see'
Schouderophalend vul ik het formulier in.
' I'm sorry Sir, you don't qualify for our creditcard.' De man is oprecht teleurgesteld.
Ik trek een teleurgesteld gezicht en zucht maar krijg toch een T-shirt.
Daarna 2 JoAnns leeggeplunderd en San is tevreden met de lappen en stukken stof voor het volgende quiltproject.
27 augustus 2003
Om de Interstate te mijden een deel binnendoor naar Tallulah Gorge State Park. Onderweg bij Eckerd floats gezien om in het water te dobberen. Het meisje achter de kassa heeft duidelijk moeite met rekenen maar ze kan wel mooie bellen blazen met haar kauwgum.
'How much are these?"
"10 cents please."
"Ok, doe dan er maar 2."
"10 cents, please..."
Aardig State Park. Het grootste uitje voor de beheerders was het dagelijks bekijken van de meloen die in het wild groeit en waar ze apetrots iedere bezoeker op wijzen. Twijfel kruipt omhoog als we de kalender bekijken, zouden we dit weekend nog wel ergens kunnen kamperen? Maandag is immers Labour Day en als Amerikanen iets graag doen dan is het wel naar een park gaan, bbq'en, kamperen en bier drinken, veel bier.
28 augustus 2003
Op de grens van Georgia en North Carolina probeer ik wat vissen te verleiden met mijn Red Tags maar het interesseert ze niets, maar de walkie talkies doen het goed.
We worden rond de middag verdreven door onweersbuien. Noordelijker zou hatchery zijn en er zouden meer vissen zitten. Misschien wel, maar de onweersbui zat er ook! De toestand wordt een beetje zorgelijk, het waait erg hard en de regen vormt een muur van water. Zou onze tent er nog staan? Want we hadden geen scheerlijnen gezet en alles buiten laten staan. Gelukkig wel! Alles secured en een wandeling in de Gorge gemaakt. Het zouden 400 trapjes zijn maar het bleken er 1250 te wezen en kletsnat van het zweet overpeinzen we nog even de 'kleine'wandeling. 's Nachts begon het te onweren maar San sliep overal doorheen.
29 augustus 2003
We gaan richting Interstate maar hebben daar veel tijd voor nodig, zoveel zelfs, dat we onderweg op een restarea de stoeltjes even uitklappen en een vroege lunch gebruiken en we komen tot de conclusie dat North Carolina ons eigenlijk niet zo aanspreekt.
In Toccaco heeft San een oude (nou ja, oude) quilt gekocht die niet
afgemaakt was. Als het zo doorgaat zullen we ook de tent moeten achterlaten
Gebeld,
maar alleen Andrea nam op. Jordan State Recreation Area,
plek zat! 's Avonds bij zonsondergang gezwommen in het meer. Het verbaast ons (en de
Amerikanen) dat de temperatuur zo hoog blijft.
30 augustus 2003
Goed, zaterdag dus. Waar slapen we vannacht? We zullen het wel zien. De kust zal wel druk zijn, maar we kunnen ook nog uitwijken naar een basis of zoiets. Dus niet! De basis is vol en na een slopende rit door Ocean City komen we terecht op Cape Henlopen State Park waar we de Atlantic Ocean ingaan met onze floats van 10 c. We hebben honger dus wordt de bbq op de traditionele Amerikaanse manier aangestoken: houtskool en niet te zuinig met Coleman fuel. Dat gaat rap en er kan worden gegeten. Meestal bestaan onze maaltijden uit Steaks, salads, salade en corn. Let wel op het verschil tussen de salads en salade. De afwas bestaat vandaag uit het weggooien van het weggooibestek en de weggooibordjes. In de verte begon het te rommelen dus liepen we naar de beach met een sixpack om getrakteerd te worden op een vuurwerkspektakel door een groot front van onweersbuien in de verte.
Overdag ook nog naar Edenton, NC geweest, de eerste, de oudste, bla bla. Aardig stadje en erg warm.
31 augustus 2003
Het is vandaag een stuk kouder (65º F) en dat is (zonder een rekenmachine) ongeveer 18º C, een hele verandering na dagen van 94º F, een veel betere 34º C.
De Toll Ferry is nice, maar Atlantic City sucks! Lijkt in de verste verte niet op Las Vegas en lijkt meer op een vrouw die een orgasme faked. Bummer!! Ik kan Atlantic City aanbevelen aan een ieder die ik niet mag.
Ben benieuwd hoe het met Andrea zal gaan die nu bij Caroline in Fort Worth, TX zal zijn. Komen in het donker bij Bass River State Forrest aan, zetten de tent op en steken een vuurtje aan.
1 september 2003
Koud! 62º F en we worden wakker door de regen. Pakken de spullen snel in en we gaan douchen. We rijden een stuk en komen bij een Farmersmarkt en eten doughnuts en een sticky bun die ook echt sticky is en er zijn nauwelijk servetten. Het weer is prut; regen en koud. Besluiten Philadelphia te laten voor wat het is.
Op Staten Island gaan we op zoek naar de Navy Lodge (die geen plaats zou hebben toe ik telefonisch probeerde te reserveren ) of het Coast Guard Actvity Center. Toevallig rijden we tegen een fort aan. (Fort.). en.... daar liggen beiden!!! Plek zat, ondanks het gepanikeer van de trut achter de balie. We kunnen geen kamer krijgen maar we kunnen een reservering maken voor vannacht en de komende nachten en na een half uur terugkomen voor de sleutel. Ook in Nederland kan ik de Marine-logica niet volgen maar hier zijn ze helemaal uit de koers. Boeken voor 2 nachten, maar kunnen pas na 15:00 op de kamer. Dus gaan we maar mallen in de Staten Island Mall en daarna gaan weer terug. De kamer is erg ruim met een kitchenette, ping, oven, vaatwasser en een koelkast om het bier koel te houden.
Het weer voor de komende dagen is volgens the Weather Channel prut en we boeken nog een nacht bij. ($79) Andrea is goed aangekomen en gaat met Caroline een weekend naar New Orleans. Wij nemen een whiskey en gaan slapen.
2 september 2003
New York, New York! Het regent en we gaan vroeg weg. De parkeerplaats kost $6 voor een hele dag, maar de ferry is gratis. De meeste mensen aan boord hebben de typische forensen blik, een beetje slaperig een beetje moe en al denkend aan het einde van de dag dat ze met de ferry de andere kant opgaan maar voor ons is het een boottochtje van Staten Island naar Manhatten. Het vrijheidsbeeld blijft aan de linkerkant van de boot liggen en we trotseren de regen om het beter te kunnen zien en een waterige foto te maken. New York ligt overwegend in de regen maar af en toe wordt meer zichtbaar. Als we weer vaste grond onder onze voeten hebben worden we door massa meegezogen. Het eerste dat opvalt is een overvloed aan eten, dat wil zeggen veel zaakjes en winkels die eten verkopen, alleen het rondkijken is al fun. We slaan wat dingen in en gaan richting rampplek. Ground Zero maakt niet de indruk die we verwacht hadden, een groot gat met een omheining en een security guard die er voor zorgt dan mensen niet te lang stil blijven staan. Er is veel verkeer , maar niet dat hectische van Londen of Rome. New York is minder hectisch dan ons beloofd was; geen schietpartijen, geen kakofonie van geluiden, gewoon een bezige stad waar mensen bezig zijn te werken. Bij een automaat in de underground, sorry, hier heet dat subway een Fun Pass gekocht zodat we kriskras door New York heen kunnen. Pas later op de middag komen we er achter dat we ook met de bus meekunnen.
Veel mensen zijn druk bezig de straten schoon te houden en te vegen en schoonmaken maar veel dingen zoals Macy's zien er oud en versleten uit.
3 september 2003
New York, weer (het weer) minder dan gisteren. Toch prettige stad hoewel je blijft vergelijken met Londen, van Central Park kunnen we niet echt genieten want de regen bepaald onze route. Duur diner, $32 voor hamburgers en bier aan de haven.
4 september 2003
We checken uit en de vrouwelijk Popeye achter de balie drukt ons een formulier in de hand met de mededeling om het in te vullen. Het gaat over de mening van de gast en ik druk mij plastisch uit. Een wachtende hand moet maar blijven wachten want ik wil gebruik maken van de optie om het per post op sturen. Popeye laat blijken dat ze het niet leuk vindt, ik haal mijn schouders op en ik weet dat ik het formulier toch niet op de post zal doen. We verlaten New York aan de noordkant en vinden New York State verassend mooi, de natuur is te vergelijken met die van Zwitserland alleen moet je hier in Dollars betalen..
Op naar het Fly Fish Center of the World! Veel van voorgesteld en dit stuk van de trip omheen geplanned. Mooi niet!!! De aanhoudende regen heeft het waterpeil 5ft doen stijgen en het water is murky. Pech. Doorgereden naar Watson Pond State Park en in de auto geslapen omdat we geen zin hadden om de tent op te zetten.
5 september 2003
Weg zonder te betalen. Onderweg een visplekje gezocht en 1 ( ÉÉN ) forel ter grootte van mijn hand gevangen, mijn eer voor zover ik die nog heb is gered. San twijfelt nog steeds of ze wel in die grote bak kan rijden. En dan een welkome verassing, we komen terecht in Niagara Air Reserve Station en krijgen de laatste kamer en dit keer was het geen sales pitch, luxe en mooi! Hebben na het eten en drinken beiden een knallende koppijn. (toch die Fosters?)
6 september 2003
Niagara Falls en 30 jaar getrouwd. Ik hou nog net zoveel van haar als toen. De Falls zijn indrukwekkend, liggen in een mooi State Park en het regent daar zonder dat er een wolkje aan de lucht is.
Arthur, ma en Jimmy gebeld. De eerste vraag van Jimmy: "What are you doing in Yankee country?!" Een begrijpelijke reactie van een echte Redneck :-)
We rijden door verbazen ons over de rwijnranken langs de I90 en slapen in East Harbor State Park, volgens mij zijn we er in '89 ook geweest, maar ik kan mij vergissen. Gaan uit eten op de typische Amerikaanse manier:
"Hello, I'm Janet your waitress for tonight"
hap hap
"Bye"
Op aanraden van iemand van het State Park gaan we naar het enige originele werkende lighthouse in de USA; een witte toren met een groen knipperende lamp, hmm everything is better, bigger, the only , the blabla, bla
7 september 2003
Zoals vaak een early start. Breken om 07:00 de tent af en gaan douchen om niet te laat bij Jimmy en Brenda te komen.
Komen een uur later dan geplanned maar toch op tijd door het tijdsverschil. Ze wonen nu in een klein huurhuis, een hele verandering na het huis in Middeltown, OH. Gaan 's avonds eten in het Texas Roadhouse; erg goede steaks en een Texas Rose, een grote ui die gefrituurd wordt en daardoor als een roos open gaat staan. Jimmy is behoorlijk doof geworden maar draagt zijn hoorapparaat nauwelijks. Is ook erg afwezig.
8 september 2003
Beetje shoppen in de buurt, 's avonds spaghetti.
9 september 2003
Vertrek. Brenda vertelde dat Jimmy zondags te horen had gekregen dat een vriend overleden was waarhij mee in Vietnam gevochten had. (Vandaar dat afwezige) Gaan zuidwaarts via Amish settlement. Kamperen in Wolf Creek State Park, IL. Besluiten morgen niets te doen.
10 september 2003
Niets gedaan. Beetje gezond, in de zon gelegen dus, boodschappen gedaan en de onvermijdelijke BBQ. Lichte zonnebrand.
11 september 2003
Bekijken de toch wel commercieel ingestelde Amish. San is teleurgesteld in het stoffen aanbod. Hoewel de Amish geen elektriciteit gebruiken en dus niet op het net zijn aangesloten gebruiken ze wel een rekenmachine die op zon energie werkt; consequent zijn heeft zijn prijs, niet waar? In Arthur, IL zien we een parkeerplaats voor paard en wagentjes.
Het State Park dat we willen hebben is al een jaar dicht en blijft nog een jaar dicht.. Wel een mooie visplek, maar te ver van Montauk.
Montauk State Park. Meteen als we de tent opgezet hebben begint het te onweren en te regenen; we schijnen iets te hebben met Montauk. Onweer drijft over en het regent.
12 september 2003
Besluiten om te blijven en koop een visvergunning. Vang 2 forellen met mijn eigen Red Tags en ben redelijk tevreden.
Eten in het restaurant waar de nadelen van een strakke regie de zaak 2 whiskeys kost als we na het dessert nog iets te drinken bestellen, volkomen ongebruikelijk voor Amerikanen om na het dessert nog iets te gebruiken als de rekening al opgemaakt is en je kunt een tafel geen twee rekeningen geven. We zijn nu op de helft (van de vakantie), maar hebben niet hetzelfde gevoel als voorgaande jaren. En jawel,.....regen. Besluiten om morgen door te rijden tot de zon (wherever that may be) Om een uur of 12 kwamen er nog wat campers binnen die net als die tegenover ons een teringherrie maakten en 's ochtends snel verdwenen voordat de rangers kwamen.
13 september 2003
The Rock rolls on
"you sell newspapers?"
"Yes, tomorrow."
En verlaten dus weer een nat Missouri, dit is de vierde keer dat we hier komen en iedere keer wordt op een irritante manier duidelijk gemaakt waarom dit stukje Amerika zo groen is. De weg leidt naar Oklahoma en besluiten op advies van de lokale VVV naar het Zuiden te gaan. Tja, regen....
De Militairy Instalation Map geeft aan dat er lodging in d ebuurt is en we gaan naar Camp Gruber (no shit), een National Guard Facility. Jammer genoeg is het net dicht, pech.
Hmmm.. dan maar door naar Oklahoma City, Tinker Air Force Base. lokt en er is een appartement vrij. Heeeeeeeeeeeeel erg luxe en we gaan meteen weer terug naar de office en verlengen met een nacht.
14 september 2003
Chillen; shopping malletje en verder niets, zo simpel kan het leven zijn.
Bel Andrea, Ma en Arthur en Joyce, de laatsten zijn niet thuis en we kijken met een fles rode wijn naar "Gone in 60 seconds"
15 september 2003
Verlaten de luxe voor Zuid Oost Oklahoma. Een heel groot maar heel leeg State park (Resort) We hebben het park voor ons zelf en 's avonds liggen we in het gras naar de sterren te kijken, het is zo helder dat de Melkweg zo duidelijk is dat je hem zou kunnen aanraken. Later in de nacht houdt een ragoon ons wakker en weet de koelbox en een tuppeware doosje te openen en de worst op te vreten.
16 september 2003
Chillen op State Park. Staan helemaal alleen op een tent area. Erg groot en mooi vuur gemaakt. Vandaag vliegt Dré naar huis; hoop dat alles goed gaat. Op een open plek in het bos liggend op de rug weer naar de sterren liggen kijken, de melkweg lag als een deken over ons heen.
17 september 2003
Whoa! 313 gebeld, basis dicht per 1 jan 2007 en 315 opgeheven per 1-1-2004, dat had al eerder mogen gebeuren, ongeveer 1 dag na de oprichting. Wat zal de toekomst brengen? Kunnen de jongens allemaal goed ondergebracht worden, voor mezelf maak ik me geen zorgen.
Klein dipje. Andrea veilig aangekomen. Proberen op Carswell FT/W te slapen, maar er is geen plaats. (wij denken daar anders over) Spijtig, want er kleven toch wel wat herinneringen aan Carswell Dus gaan we naar Caroline.
18-19-20-21 september 2003
Chillen bij Caroline. Chillen is zo ongeveer uitgevonden door de Amerikanen; ze laten zien waar de koelkast is; mocht je dat twee meter hoge ding dat zoemt over het hoofd zien, waar het zwembad is; dat betegelde gat in de grond met water er in, en de afstandsbediening van de Tv en hoe je de reclining seat moet instellen. Yo! Me allright! Beetje shoppen, ook voor een laptop.
23 september 2003
Leaving Dallas FT/W. Voorlopig laatste email/chat. APK Andrea goed.
Het French Quarter in New Orleans ligt er verlaten bij: het toeristenseizoen is voorbij! Zonde van de rit. Een agent vindt dat we voorzichtig moeten zijn als we naar de andere kant van de rivier gaan, 'a lot of crack houses, you know'
Met de gratis Ferry over de Mississippi en langs de crack houses en whores naar het New Orleans Naval Air Station kost $57 en werd bewaakt door een ex-marinier die Bush aanhangt. Hij schrijft de datum voor mijn raamstikker in het blauw: ".... Now the guard has to salut you." ( dat doen ze toch wel als ze mijn tag zien)
24 september 2003
Dauphin Island is een rec facility van de United States Coast Guard en kost $5! Ongelofelijk! De dolfijnen 's avonds zijn bij de prijs inbegrepen. Leuke plek met een privé beach die alleen met de vliegen gedeeld moet worden.
25 september 2003
Het begint te onweren en we besluiten om 02:00 de tent af te breken. Om 02:30 hebben we alles ingepakt en gedoucht. Slapen verder in de auto. Het onweer trekt om ons heen en voelen ons lullig.
26 september 2003
blank
27 september 2003
Met de military Facilities Map in de hand de bergen in en we zoeken Frank D. Merril om daar te slapen.
"It's only 2 or 3 miles...."
Yeah, right! 8 mijl de bergen in en we komen terecht op een Army Ranger kamp. Ze doen hun best, maar kunnen de sleutel niet vinden. Dan maar de 'only 2 or 3 miles' terug en op zoek naar het State Park , is barstens vol en tot overmaat van ellende begint het zwaar te onweren. Dan maar naar Atlanta en van uit daar dingen te ondernemen. NAS Atlanta en Dobbins ARB delen het vliegveld. Kunnen meteen voor 3 nachten boeken maar op de een of andere manier komen we altijd op de bovenste verdieping terecht en moeten met onze koffers zeulen want er is geen lift.
28 september 2003
Vreemd om weer op Dobbins ARB wakker te worden. Naar een State Park west van Atlanta geweest, gewandeld en BBQ.
29 september 2003
Laptop gekocht.
30 september 2003
01:30 "Martin, martin, ze stelen je auto!"
Meteen klaarwakker en een hartslag van 200+.
"Nee schat. Die meneer mag met zijn eigen auto weggaan." "Oh..."
Naar Old Marietta, 10 X verdwaald op 3 verschillende Route 120.
Lunch, en naar een National Park, waar de (zoveelste) beslissende slag in de oorlog tussen Noord en Zuid werd gevoerd.
1 oktober 2003
Beetje shoppen en ± 120 mijl rijden om een batterij van een horloge te laten wisselen, te gek voor woorden eigenlijk.
2 oktober 2003
Stone Mountain:mooi, maar verlaten, erg verlaten; de consequentie van buiten het seizoen op vakantie gaan.
3 oktober 2003
blank
4 oktober 2003
Leaving the USA.